In Karman we trust

2015 herzien

De statistieken hulpaapjes van WordPress.com heeft een 2015 jaarlijks rapport voor deze blog voorbereid.

Hier is een fragment:

In een San Francisco kabelbaan passen 60 mensen. Deze blog werd in 2015 ongeveer 2.700 keer bekeken. Als je blog een kabelbaan zou zijn, zou die ongeveer 45 reizen nodig hebben voordat die zoveel mensen zou kunnen vervoeren.

Klik hier om het complete rapport te bekijken.

Quo Vadis, Herr Doktor?

Op de grote Steiner Citatensite kom ik het volgende tegen:

https://ridzerdvandijk.wordpress.com/2015/12/20/steiner-over-de-geheime-leer-van-blavatsky/

Ik krap me bij het lezen van zijn uitspraken vaak achter mijn oor.

Dus dit maar even lezen. http://blavatskytheosophy.com/rudolf-steiners-lies-about-h-p-blavatsky-and-the-mahatmas/

Henk Spierenburg heeft onderzoek gedaan in 1987. Ook ik heb in 2005 wat gespit. Beide bevindingen zijn toen gepubliceerd in Theosophical History. Dit volgt binnenkort.

 

Er zijn maar weinig mensen die konden getuigen van het werkelijke bestaan van de leraren van Blavatsky. Toch zijn het er meer dan we denken. De bijgaande link bevat alle getuigenissen op een rij.

http://www.blavatskyarchives.com/mastersencounterswith.htm

Bijgaand een link van youtube over Evolutie en bewustzijn.

Interessant blijft het om te zien waar de huidige inzichten overeenstemmen en/of afwijken van de theosofische leringen van de Mahatma’s.

beyond_our_sight

himalaya-3small

Beste belangstellende,

Hieronder volgt een verslag van onze studiegroep van de Mahatma briefen aan A.P. Sinnett van zondag 29 maart jongstleden. Mocht u graag mee willen doen om deze documenten in groepsverband te willen bestuderen, dan u bent altijd van harte welkom.

De eerst volgende bijeenkomst is op  zondag 26 april.

We komen bijeen in de bibliotheek van Het Theosofisch Genootschap (Nederlandse afdeling van The Theosophical Society Pasadena), Daal en Bergselaan 68  2565 AG Den Haag.

U kunt mij bereiken onder nummer 06-15596683 of per e-mail hetzoeklicht@gmail.com

Met vriendelijke groet,

Michel Hendriks

-0-0-0-0-

Brief 8

Via mevrouw Blavatsky ontvangen. Omstreeks 20 februari 1881. Bladzijde 30.

Pieter leest voor.

Fata morgana

De eerste stop maken we bij het “fata morgana” halverwege de eerste alinea. Wat wordt hiermee bedoeld? Fata morgana is, zoals algemeen bekend, een luchtspiegeling, een zinsbegoocheling. Maar hoe moeten we dat lezen als de Mahatma het in de volgende zin gebruikt: ‘‘– Maar u komt inderdaad wel als een soort Kalki Avatara die de schaduwen van ´Kaliyug’, de zwarte nacht van de te gronde gaande T.S., verjaagt en die het fata morgana van haar Reglementen verdrijft.’’

De Kalki Avatar verwijst naar een avatar, die verschijnt aan het einde van het Kaliyuga of ijzeren tijdperk en wordt beschouwd als de laatste incarnatie van Vishnu. Verder betogen Reinout en Pieter dat de meester waarschijnlijk bedoelt dat de reglementen in de wereld van het occultisme eigenlijk geen betekenis hebben of overbodig zijn. Reinout ziet het gebruik van fata morgana vooral in ironische zin. Dat is aan de ene kant heel begrijpelijk maar tegelijkertijd ook weer niet. We weten dat de adepten zijn gebonden aan de strengste regels die we ons in het maatschappelijke verkeer voor kunnen stellen, maar ook dat die regels waarschijnlijk niet op schrift staan, en eerder een morele code betreffen. Maar mogen we ons een ironie indenken die de reglementen rechteloos maken, of overbodig?

Hobilgans

Volgende punt is ‘‘de strengste van de Hobilgans’’, laatste zin eerste alinea. Wie zijn de Hobilgans? Waarschijnlijk de superieuren of chefs van de Mahatma’s. Volgens de Encyclopedic Theosophical Glossary op het internet: Also Khubilkhan. One spelling of the title given in Central Asia to the supposed incarnations of the Buddha-influence. Een woord dat in Centraal Azië wordt gegeven aan een veronderstelde incarnaties van de Boeddha-invloed.

Sinnett wenst de Mahatma te ontmoeten, maar daar krijgt K.H. geen toestemming voor

Over de lange uitweiding van de Mahatma waarom hij Sinnett fysiek niet kan ontmoeten, bladzijden 31-33, zijn we het eens: ook om Sinnett zelf niet te beschadigen kan een ontmoeting niet plaatsvinden. De invloedssfeer van een Mahatma is heel groot.
Een andere belangrijke reden waarom K.H. Sinnett niet kan ontmoeten, is dat K.H. en Sinnett voor wat betreft kennis van occulte zaken absoluut te weinig weet en geen ervaring heeft. De twee staan mijlenver uit elkaar, zodat Sinnett gewoonweg niet in staat is om KH te volgen. ‘‘Het is alsof  een kind mij vraagt hem de hoogste vraagstukken van Euclides uit te leggen voor hij nog zelfs aan de studie van de elementaire regels van de rekenkunde  is begonnen. Slechts de vorderingen die iemand maakt in de studie van de Arcane kennis, te beginnen bij haar elementaire beginselen, zal hem geleidelijk onze bedoeling doen begrijpen.’’
Latere aanvulling: Sinnett zoekt later in zijn leven, als hij geen brieven van de meesters meer krijgt, via een medium contact met de adepten. Dat geeft aan hoe bijna wanhopig Sinnett opnieuw in verbinding probeert te treden met zijn correspondentievriend, terwijl hij toch begrepen moet hebben dat de adepten niet met of via mediums werken om in verbinding met een individu te treden. Wellicht is het verbod van de superieuren ingesteld omdat ieder mens die een Mahatma ontmoet zonder daartoe te zijn voorbereid en getraind, op zijn minst een overheersend en niet te weerstaan gevoel van adoratie ervaart, en dat is misschien niet gewenst omdat dat de onafhankelijke en zelfstandige ontwikkeling van de persoon in kwestie belemmert. Er is wel eens gezegd dat een chela soms maanden geen contact met zijn meester heeft. Waarschijnlijk wijst dit op het belang van een zelfstandige ontwikkeling van iedere leerling in het occultisme, ook al kunnen de gevoelens van liefde en sympathie tussen Mahatma en chela sterker zijn dan die tussen man en vrouw of mensen onderling. Let ook op de zin: ‘‘een bijzonder delicate zaak (deze briefwisseling?) die mij werd toevertrouwd sinds ik U leerde kennen.’’)

Zie ook How a “chela” found his “Guru” door S. Ramaswamier: ‘‘The majesty of his countenance, which seemed to me to be the impersonation of power and thought, held me rapt in awe …etc.”. — Letters of the Masters of the Wisdom 2nd Series, blz. 171

De onkwetsbare Lord Crawford and Balcarres, Jack the Ripper?

De 26ste Earl of Crawford and Balcarres (Right Honorable Lord Lindsay, F.R.S., en President of the Royal Astronomical Society of London en parlementslid) wordt door Mahatma K.H. genoemd op bladzijden 30 en 31. Hier een link naar een karikatuur van hem en als attachment een foto van hem aan boord van zijn “jacht” de Valhalla, afkomstig uit het online boek waarnaar later in de tekst een link wordt gegeven. 

De graaf was een bibliofiel en had met de hulp van zijn vader, een enorme bibliotheek opgebouwd, de grootste bibliotheek in die tijd van Groot-Brittannië: de Bibliotheca Lindesiana. Lord Crawford verzamelde niet alleen boeken maar ook zeldzame oude manuscripten over alchemie en occultisme. Hij was inderdaad een bijzonder mens ‘want hij heeft dat in zich, wat maar heel weinigen bezitten, een onuitputtelijke bron van magnetisch fluïdum dat hij, als hij slechts de tijd had, in stromen kon doen vloeien zonder een andere meester nodig te hebben dan zichzelf. (Mahatma Brieven, blz. 30) waardoor hij onkwetsbaar was voor vuur …

Dit vermogen tot onkwetsbaarheid kan zowel door levende adepten als door geesten aan mensen worden verleend. In onze tijd hebben verschillende bekende mediums vaak, in tegenwoordigheid van achtenswaardige getuigen, niet alleen gloeiende kolen in hun handen genomen en werkelijk hun gezicht in een vuur gelegd zonder dat een haar werd geschroeid, maar ze hebben zelfs brandende kolen op het hoofd en de handen van toeschouwers gelegd, zoals bij Lord Lindsay en Lord Adair. Het bekende verhaal van het indiaanse opperhoofd dat aan Washington bekende dat hij bij de nederlaag in Braddock zijn geweer 17 keer op korte afstand op hem had afgevuurd zonder hem te kunnen treffen, zal de lezer in dit verband te binnen schieten. In feite hebben veel soldaten geloofd dat het leven van hun grote aanvoerders ‘door tovenarij werd beschermd’; van vorst Emile von Sayn-Wittgenstein, een generaal in het Russische leger, zegt men dat hij één van dat soort mensen was. — Isis Ontsluierd, I, 379

Hier volgt een passage in het Engels (heb helaas geen tijd alles te vertalen … gekopieerd en geplakt van http://www.theosociety.org/pasadena/theosoph/theos2b.htm)

‘‘This testimony of science secured, we need not hesitate to cull from contemporaneous records the mass of available proof that the bodies of living man can be and are floated through the air. Who shall deny it? Science? No, for we have seen that it is attested by some of the most eminent scientific men of our day; and to these we may add Lord Lindsay, President of the Royal Astronomical Society, and one of the Council of the Royal Society itself. One witness of his stamp is enough, and he is on record (London Dialec. Soc. “Report,” p. 215) as saying that he had seen a certain medium not only float through the air of a drawing-room but carry with him the chair upon which he had been sitting and with it “pushing the pictures out of their places as he passed along the walls.” They were far beyond the reach of a person standing on the ground. And he adds the highly important fact — “The light was sufficient to enable me to see clearly.” This same medium he saw floated horizontally out of the window in one room of a house, in Victoria Street, London, and again at the window of the adjoining room. “I saw him,” says Lord Lindsay, “outside the other window (that in the next room) floating in the air. It was eighty-five feet from the ground. There was no balcony along the windows, * * * I have no theory to explain these things. I have tried to find out how they are done, but the more I studied them, the more satisfied was I that they could not be explained by mechanical trick. I have had the fullest opportunity for investigation.” When such a man gives such testimony, we may well lend an attentive ear to the corroborative evidence which has accumulated at different epochs and in many countries.’’ …

Let us first clearly comprehend the meaning of the word gravity, and then the inference of Professor Gregory will not seem too extravagant after all. In this phase of Laghima, observe that the changed polarity of the human body is effected by the magnetiser’s will. We have, therefore, one class of cases where the effect is self-produced by the conscious will of the Yogi; another where it occurs involuntarily in the subject as the result of an outside will directed upon him. The third class is illustrated in the example of the floating medium, which Lord Lindsay attests.

De graaf van Crawford wordt genoemd in de Mahatmabrieven 5, 6, 8 en 91b, en door een anonieme F.T.S. in de tweede uitgave van de eerste jaargang van de Theosophist, november 1879 in het artikel Arya Prakash, Yoga vidya. Hij had spijt van zijn enthousiasme voor de theosofie toen de SPR met zijn rapport kwam en hij door de vileine katholieke Ceylon Observer in verband werd gebracht met de “dubieuze” theosofie en H.P. Blavatsky. H.P.B. schrijft in een ingezonden brief op 31 mei 1880 …

“dat het spijtig is dat de Right Honorable Lord Lindsay, F.R.S. en president van de Royal Astronomical Society of London, de pech had door de ban van de invloedrijke en wereldberoemde Ceylon Observer alle vooruitzichten in zijn leven bedorven te zien. Zijn zeer gerespecteerde naam is genoemd met tactvol mededogen door de vrome redacteur van Colombo, in verband met het feit dat hij lid is geworden van de Theosophical Society. Maar het feit dat hij in het goede gezelschap verkeert van tal van Engelse en Europese aristocraten, wetenschappers en hoge Indiase functionarissen, generaals, kolonels, hoge ambtenaren, magistraten en Engelse redacteuren (velen ervan met hun vrouw) die zich hebben aangesloten bij de Theosophical Society, mag deze ongelukkige edelman toch enige troost bieden.” — H.P. Blavatsky, Collected Writings, II, blz. 403.

De lord staat in 1880 op een lijstje in het tijdschrift de Theosophist als lid van de Algemene Raad.

De theosofische carrière van Lindsay was dus geen lang leven beschoren. Hij was inderdaad zoals de Mahatma schrijft, een gevangene van de wereld. Hier is een link naar het wereldse online boek Three Voyages of a Naturalist van M.J. Nicoll, waarvoor hij een kort voorwoord, of laten we het liever een dankwoord noemen, heeft geschreven. De foto’s in de bijgesloten pdf komen uit dit boek. Ook al was deze bijzondere man in het bezit van zeldzame vermogens, toch leed hij aan astma en reuma en daarom koos hij in de wintermaanden de zee en voer naar warmere streken dan het koude Engeland. En zo kwam het dat hij met zijn Valhalla, een formidabel schip, in 1902/1903 als een tweede Darwin rond de wereld voer.

De Lord speelt ook nog een kleine rol in alle commotie rond de Whitechapel Murders, beter bekend als de moorden van Jack the Ripper in het Victoriaanse Londen.
In het boek Jack the Ripper and Black Magic: Victorian Conspiracy Theories, Secret … van Spiro Dimolianis wordt de Lord tal van keren op de korrel genomen (blz. 66 – 73), naast andere voorname theosofen als H.P. Blavatsky, A.P. Sinnett en dr. Archibald Keightly. De schrijver gaat heel ver in zijn enthousiasme om een pakkend verhaal te schrijven en brengt his Lordship in direct verband met de Whitechapel moorden. Dat dat enthousiasme geen understatement is blijkt wel uit het feit dat hij schrijft dat Blavatsky in die jaren is genoemd als mogelijke dader! Daarnaast noemt hij A.O. Hume een geheim agent (sic!) die was geïnfiltreerd in de Theosophical Society.

Lord Crawford zou volgens een citaat van Archibald Keightly een leerling van Lord Lytton zijn geweest en met hem in Egypte hebben gestudeerd. Ook wordt er nog gesuggereerd dat Lord Crawford later in zijn leven aan ‘‘satanisme’’ heeft gedaan, maar de schrijver onderbouwt dat niet.

Hoe het ook zij, het is aardig leesvoer maar zonder veel voedingswaarde. Overigens moeten we Lord Crawford niet verwarren met de romanschrijver Marion Crawford die op bladzijde 362 van de Mahatma Brieven aan bod komt. Ook dat is een interessant personage, maar daarover te zijner tijd meer.

Dupotet

We schakelen een beetje terug en remmen af als we bij Dupotet (eigenlijk een verkeerde schrijfwijze, het is officieel Du Potet) zijn aangekomen, laatste regel bladzijde 30: voluit Jules Denis, Baron du Potet of Dupotet de Sennevoy. Du Potet was lid van de Theosophical Society, dus een esotericus, in dit geval pur sang. Hij bestudeerde vooral alternatieve geneeswijzen. De Baron was volgens Wikipedia een overtuigd homeopaat en praktiseerde mesmerisme. Hij was overtuigd van het grote belang van een zuiver magnetisme en raakte dan ook nooit iemand aan. Sommigen noemen hem een selfmade magiër. Du Potet ontving veel lof van de bekende occultist Eliphas Levi in zijn History of Magic. Zoals bekend refereerde H.P.B. ook veelvuldig aan hem.

ber-chhen

Vierde regel bladzijde 32: “Geen Lama weet waar de ber-chhen hem zal knellen voor hij hem aan trekt,” zegt een Tibetaans spreekwoord. Reinout en Pieter betogen dat dit een soort gordel moet zijn die een pij of mantel omsluit.

Psycho-fysiologisch tamasha

Tamasha, halverwege bladzijde 32, betekent vaak illusie, show, glamour, vandaar duisternis en onwetendheid (tamas).

Voortplanting geluidsgolven

We raken in een discussie verzeild als we vergelijkingen maken met radiogolven die zich voortplanten door de ether of aether en geluid door de lucht, onderaan bladzijde 32, en vragen ons af of er verschil is tussen ether en aether? Voor zover we via het internet hebben kunnen achterhalen wordt aether vooral gebruikt in mythologische zin waarin Aether wordt voorgesteld als de Griekse God van de atmosfeer. Volgens de oude Grieken was hij de substantie waaruit licht zich vormde. Het zou in die hoedanigheid de ziel van de wereld zijn. Ether zónder ae is het natuurkundige medium voor de voortplanting van elektromagnetische golven.

We gaan hier nog iets verder op door en bespreken de mogelijkheden van het doordringen van de stof, waarvoor we andere zintuigen of een grotere innerlijke gevoeligheid moeten hebben ontwikkeld. Pieter vraagt zich af of die voortplanting van korte golven wel zo snel gaat als wordt beweerd. In reactie hierop herinnert Reinout zich een gesprek met de theosoof en radiozendamateur Kijf die zei dat hij ooit de voortplantingssnelheid van de radiogolven van een korte golf-zender demonstreerde door een keer op de microfoon te tikken, dan kwamen er direct daarna vijf tikken (hij tikte dan snel op de tafel) terug door de luidspreker en Kijf vertelde dan dat elke tik een echo was en een reis om de aarde betekende. Dus in een of twee seconden gingen die radiogolven vijf keer om de aarde. Die demonstratie toonde toch wel aan dat die golven vrij ongehinderd door de atmosfeer gaan en sneller gaan dan geluidsgolven.

We zijn uiteindelijk onderaan de bladzijde geëindigd en zouden gaan beginnen aan de laatste alinea van bladzijde 32.

Earl of Crawford and Balcarres

 

Onderstaand essay in pdf vond ik op internet, en het sprak me zeer aan, nadat een goede kennis was overleden.

 Viktor Frankl heeft een scherpe intuïtie.

Tijdelijkheid en Sterfelijkheid

4kaarsen

Tagwolk

%d bloggers op de volgende wijze: